تبليغاتX
مریــــــــــــم مقـــــــــــــــــــدس -

مریــــــــــــم مقـــــــــــــــــــدس

........ اميد فرداهاي من رها نكن دستامو .........

خسته ام خدایا ......خسته

دوباره شب و باز هم تنهایی

 دوباره سکوت و باز هم دستانی که می آیند

زخمی می کارند و می روند

 و اندیشه مرهم انچه که به راستی کجا باید جست

دوباره یاد شبهای که سکوت

 فریاد های خندة با هم بودن را می شکند و چه

دور و چه زود گذر ...

دوباره باد پاییزی گذر روزهای سبز را

 در گوشم نجوا می کند گذر روزهای که

با امید شکوفه داده ایم

 و با امید سبز شده ایم

 و امروز به خاطره ها باید گذاشت ان روزها را

    می کنم تنها از جاده عبور

          دور ماندند ز من آدم ها

              سایه ای از سر دیوار گذشت

                    غمی افزود مرا بر غم ها

خسته از انتظار

       خسته از تنهایی

          و خسته از مجازات ...

 مجازاتی که شاید پایانی ندارد به کدامین گناه ..

         شاید دوست داشتن ...

خسته از نگفتن

    خسته از شکستن

       خسته از نبودن

          خسته از رفتن

              و تنها در ماندن ...

تنها در روزهای

 که امید حرفی برای گفتن ندارد

      آرزوها رنگ مرگ گرفته اند و

رویا ها پشت در خفته

 اینجا کابوس تنهایی حکومت می کند

و قانون غرورهای شکسته حکم می راند

               چه کسی نای زندگی را دارد !!؟؟ ...

+ نوشته شده در  شنبه 1385/07/01ساعت 0:20  توسط مرده دل عاشق  |